گزارش ها: دولت، بخش خصوصی را برای تولید فولاد تشویق كن

كشور ما پس از ۴۰ سال فعالیت در زمینه فولاد، تنها ۵/۱۰میلیون تن در سال فولاد خام تولید می‌كند. جالب اینكه تقریبا به همین میزان نیز در سال‌جاری فولاد وارد كشور شده است. آمارهای گمرك نشان می‌دهد ۳/۱۱درصد از كل حجم واردات كشور به این محصول اختصاص داشته است و به عبارتی بعد از بنزین بالاترین حجم واردات مربوط به فولاد و مقاطع آن می‌شود.حال سوال این است كه آیا كشوری كه سنگ‌آهن و انرژی ارزان به حد وفور دارد، باید برابر تولید خود، واردات داشته باشد؟ آیا این زیبنده ایران است؟ آیا نباید پرسید چرا ظرفیت تولید از ۶میلیون تن سال ۶۳ تنها به ۵/۱۰میلیون تن امسال رسیده است؟ كشور ما به راحتی می‌تواند علاوه بر افزایش تولید، ارزان‌ترین فولاد دنیا را روانه بازارهای مصرف كند. امروزه بهای هر تن شمش فولادی به ۸۵۰دلار رسیده است. تا ۶ماه پیش در برزیل قیمت تمام شده این محصول به ۲۲۰دلار می‌رسید، اگر چه ما با این همه توان، می‌توانستیم روی قیمت ۲۰۰دلار فولاد تولید كنیم كه البته چنین نشده است.

دولت می‌تواند به جای تكیه بر صادرات نفت با اعمال سیاست‌های تشویقی، بخش خصوصی را برای تولید این فلز هدایت كند. دولتمردان چینی با اعمال چنین سیاست‌هایی و اعطای ۱۵درصد جایزه صادراتی، حجم تولید را طی سه الی ۴ سال از ۸۰ به مرز ۵۰۰میلیون تن رسانده‌اند. امروزه هم آنقدر برای فولاد درآمدزایی ایجاد كرده‌اند كه بدون هیچ مشكلی توانسته‌اند ۱۵درصد از صادرات فولاد عوارض بگیرند. واقعیت اقتصاد ایران این است كه بخش خصوصی ما صدهامیلیارد تومان حساب نزد بانك‌ها دارد، پس آیا نمی‌تواند، یك كارخانه مثلا ۶میلیارد دلاری مثل فولاد مباركه را بخرد یا احداث كند. در پاسخ باید گفت كه شرایط برای تولید مهیا نیست. از سوی دیگر سود سپرده‌ها برای صاحبان نقدینگی جذاب‌تر بوده است. در این شرایط معلوم است كه كسی به فكر تولید و دردسرهای آن نمی‌افتد. دولت باید این مسیر را هموار كند و البته كمك مجلس هم ضروری است، هر چند بسیاری خواسته‌های صنعتگران از مجلس هفتم بی‌پاسخ ماند، اما نمایندگان مجلس هشتم باید تقویت بخش تولید را در صدر برنامه‌هایشان قرار دهند. در آن صورت، دولت ما هم می‌تواند از محل افزایش تولید و صادرات، عوارض صادراتی بگیرد.

محمد احرامیان
مدیر عامل شركت فولاد یزد

روزنامه دنياى اقتصاد

کلمات کليدي :